Οι λόγοι αναίρεσης που προβλήθηκαν κρίθηκαν απαράδεκτοι και αβάσιμοι, καθώς δεν αποδείχθηκε παραβίαση ουσιαστικών διατάξεων δικαίου (ΑΚ, ΚΟΚ) ούτε πλημμέλειες αιτιολογίας (άρθρα 559 αρ. 1α και 19 ΚΠολΔ).
Το Εφετείο δεν υπερέβη τη διακριτική του ευχέρεια και δεν παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, επιδικάζοντας:
• 120.000 € σε κάθε γονέα,
• 90.000 € στον αδελφό,
• 20.000 € σε έκαστο εκ των δύο παππούδων και τη γιαγιά.
Η επιδίκαση νόμιμων τόκων επιδικίας (και όχι υπερημερίας) κρίθηκε ορθή.
Η αιτίαση περί υπερβολικής δικαστικής δαπάνης (8.000 €) απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.
Η απόφαση επιβεβαιώνει τη σταθερή νομολογία για την αναγνώριση εύλογης χρηματικής ικανοποίησης σε περιπτώσεις απώλειας συγγενούς λόγω τροχαίου, τονίζοντας τα όρια ελέγχου του Αρείου Πάγου επί των εφετειακών κρίσεων.
*Ευστάθιος Κολόμβος
Επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας του τμήματος Τροχαίου Ατυχήματος της δικηγορικής εταιρείας «PKG ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ» Κ.ΠΑΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ